europesewildekat3

Europese wilde kat (Felis silvestris silvestris)

Wat?
Een echt Europees roofdier.

Waar?
Sinds kort weer in Limburg! Verwacht niet dat ie op een rammelend doosje kattensnoepjes afkomt though.

Waarom?
Hoe het verder ook gaat met de natuur, de terugkeer van een roofdier in ons kleine, dichtbevolkte landje is redelijk fantastisch.

europese wilde kat
Credits

Een leuk bericht in de Volkskrant deze week: er leven weer Europese wilde katten in Nederland! In het voorjaar werd er een doodgereden wilde kat gevonden in Limburg. Hij had de resten van vier verschillende soorten muizen in zijn maag. Het rakkertje.

De Europese kat is niet gewoon, zoals je zou kunnen denken, een wilde versie van onze huiskat. Die laatste is gedomesticeerd (een huisdier geworden) ergens in het Midden-Oosten, en stamt af van een andere ondersoort, de Afrikaanse wilde kat (Felis silvestris lybica). De Europese versie heeft hier altijd geleefd en was vroeger verspreid over bijna heel Europa – ook in Nederland zijn resten gevonden.

europese wilde kat
Dit is de Afrikaanse wilde kat dus. Lijkt op een cyperse kat, niet?
Credits

De Europese wilde kat mag dan lijken op een dikke huiskat, het is echt een wild roofdier. Mannetjes worden tot 8 kilo zwaar en hebben een lichaamslengte van 65 cm, met een typerende dikke stompe staart van 35 cm. Deze dieren jagen op knaagdieren, vogels en alles wat beweegt, en tackelen zelfs hazen en reekalfjes. Ze komen eigenlijk alleen voor in sterk beboste streken zonder menselijke activiteit. Wilde katten zijn bijzonder schuw en mijden de mens als de pest – samen met de jacht is dat één van de redenen dat de wilde kat in Europa op veel plekken verdwenen is. Ze moeten ons gewoon niet.

De wilde kat heeft nog een probleem: zijn getemde neefjes uit het Midden-Oosten. De populatie huiskatten is veel groter dan die van de wilde katten, en de twee kunnen zich samen voortplanten. Door hybridisatie met verwilderde huiskatten verliest de populatie wilde katten langzaam zijn unieke genetische kenmerken. Een heel subtiele manier van uitsterven, maar voor natuurbeschermers nog lastiger dan jacht en habitatverlies.

europese wilde kat
Credits

Dan de belangrijkste vraag bij pluizige zoogdieren: valt er een leuk huisdier van te maken? Nee, driewerf nee. Hieronder het relaas van natuurfotografe Francis Driscoll, die twee kittens probeerde op te voeden rond 1930:

“Vroeger geloofde ik niet dat de Europese wilde kat ontembaar was. Mijn optimisme werd gesmoord toen ik kennismaakte met Beëlzebina, Prinses der Duivels. Afkomstig uit de Schotse Hooglanden, een halfvolgroeide kitten die krijste en krabde in felle woede. In haar bleke groene ogen gloeide een wilde haat voor de mens, en alle pogingen om een vriendschappelijke relatie met haar aan te knopen faalden. Ze werd na verloop van tijd minder bang, maar zodra haar schuwheid minder werd, verergerde haar woestheid.”

Driscoll probeerde het nog eens met een nog jongere kitten – Satan – maar dat had even weinig succes: hij liet zich niet aanraken, en bleef sissen en grauwen naar mensen. Satan werd wél goede vrienden met een vrouwelijke huiskat – toen ze zich voortplantten deelden de jonge katjes zijn afkeer van mensen.

Als de Europese wilde kat niet zo moeilijk deed over mensen, dan stamden onze huiskatten misschien wel van deze stoere reuzenoerpoes af in plaats van Midden-Oosterse import. Pech voor hem, want je laten omknuffelen tot huisdier is voor een dier een garantie op succes. Het aantal huiskatten in de EU: 80 miljoen. Het aantal Europese wilde katten: een paar duizend in Frankrijk en Duitsland elk, verder onbekend.

Credits cover image

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *